پنجشنبه 3 آبان 1386  01:10 ق.ظ
نوع مطلب: (روایات تصویری , ,  ،) توسط: جاشو جاروفی

نمیدنم چرا اینروزا دلم میخواد یه انسان اولیه بودم با بدنی نیمه عریان تو یه غار تک و تنها کنار آتش می نسشتم

فکر مینکم بهار بود؟

اپیزد اول

بهار بود
مردی دیدم که میگفت :
کسی که به یک لبخند اردیبهشتی دل ببند
تمام تابستان را از شدت گریه می خندد
وپاییز را می نویسد
تا مرز قلم فرسودگی
فصل جدید که میرسد
برای او سیاه و سفیدی است!
که درآن
قاتل خنده های اردیبهشتی زاده میشود
با یک بهار در مشت
و یک نفرت شاعرانه...

اپیزد دوم


حالا بعد از آن اردیبهشت کذایی
فکر میکنم خیلی میدانم
که نمی دانم
فکر میکنم مالکم
که ندارم
ندارم و نمیدانم که
.....

...فکر کنم زرینکوب هم سر یکی کلاس های درسش این حرفو زده کاش به عصر بربر وا میگشتیم با یه کرسی و لحاف و یه سینی پر از میوه های زمستانی و اون وقت دور کرسی می نشستیم و برای هم حرف میزدیم.....چه میشد به راستی؟

===========================

 دو تابلوی سیاسی اجتماعی

پاسخ علی (ع ) به شخصی كه از وی ستایش می كرد :

« و از پست ترین حالات حكم فرمایان نزد مردم صالح ، آن است كه گمان فخر و خودستایی به آنها برده شود و كردارشان  حمل به تكبرو خودخواهی گردد. و من مكروه می دارم از این كه به گمان شما راه یابد كه ستایش را درباره خود دوست دارم . سپاس خدا را كه چنین نیستم . . .

خاتمی در غلتان داد و آب نبات گرفت شما چه ؟

 

  " هنگامی که او آمد ،

    این عصا و کوله بار و چاروق های مرا به وی بسپار ،

    و به وی بگو که من چهل سال پیش :      

    این عصا را بدست گرفتم ،

    این چاروق را به پا کردم ،

    و این کوله بار را  به دوش گرفتم ،

    و به راه افتادم . چهل سال خستگی ناپذیر و تشنه و عاشق ،

    به راه رفتن ادامه دادم اکنون راه را تا اینجا آمده ام ،

    و تو پسرم ،

   اینک عصایم را در دست گیر ،

   و چاروق هایم را بپوش ،

  و کوله بارم را به پشت نه ،

  و این راه را از اینجا که من مانده ام ادامه بده ،

  و تو نیز در پایان زندگی خویش به ... « قطعاً به پسرت بسپار و او هم نیز..)).شریعتی


  • آخرین ویرایش:-
جمعه 6 مهر 1386  01:09 ق.ظ
نوع مطلب: (عمومی , ,  ،) توسط: جاشو جاروفی

                                          

                   دوستان عزیزم سلام.......از بابت این غیبت معذرت میخوام واقعآ گرفتار بودم .

                این روزها باید به شدت با زندگی جنگید ...به احترام شما عزیزان دوباره اومدم .

                 امیدوارم که پیوسته باشم در زیر سایه ی شما

                                                           

             آخرین پنچشنبه ای که مجنون یودم!!

                       می خوابم

                      در اتوبوس پنجشنبه

                       کنار خواب اجدادم

                        توقف بعدی

                        ایستگاه قیامت

                        این فردای بعد از مرگ است

                           ................................

                           ................................

                           لیلی من

                          دفترشعرم را کفن کن

                           میان اجساد مرده ی سردخانه اشعار

                          تمام مرگم را

                          به حساب قرض الحسنه گورکن بریز

                         در بانک برزخ

                              ................................

                               ................................

                             حالا

                        من رسما یک مرده ام

                        در آخرین پنجشنبه ای

                         که لیلی

                         مرا با من 

                          تنها گذاشت

                         ((آهای مردم دنیا

                         مجنون را دریابید))

                  <<=============================>>

                  <<================ =============>>

                  یک تابلوی سیاسی اجتماعی

               

                حافظ می گفت: ‌‌‌

         «

             نشان اهل خدا عاشقی است با خود دار               كه در مشایخ شهر این نشان نمی بینم

                                                                    ******

             گر چه بر واعظ شهراین سخن آسان نشود         تا ریا  ورزد  و  سالوس  مسلمان نشود

                                                                     ******

            در    میخانه    ببستند    خدایا  مپسند                كه  در   خانه   تزویر  و  ریا   بگشایند

                                                                ******

                          

          بدا به حال ما که حرفی برای گفتن نداریم!!


  • آخرین ویرایش:-
دوشنبه 15 مرداد 1386  03:08 ق.ظ
نوع مطلب: (عمومی , ,  ،) توسط: جاشو جاروفی

                             

اینجا

من حال خوبی دارم

اینجا

من سرگرم زندگی ام

اینجا

ساکت و خاموش به نظاره نشسته ام

من

با یک (بیست)۲۰ سر میکنم

اینجا

کنار یک دیماه پراز صد آفرین

                                           نقاشی زمستانه کودکان را

یادش بخیر روزی هم من معلم بودم برای ۲سال ..یادم می آید این شعر رو در دیماه سرد در موقع امتحان نقاشی سرودم...۲ سال در دو روستا ...یادم می آید یکی از دانش آموزام رو برگه انشاش نوشته بود  آقای ابراهیمی مار به خاطر بسپار نه به خاطره ها حالا هم هر موقع و قت بشه بهش سر میزنم توی خاطرم نه خاطره هام....

=======================================================

یک تابلوی سیاسی

      

                                             

                                

با آن‌ها كه بالای دیوار نشسته‌اند

نان از سفره و كلمه از كتاب،

چراغ از خانه و شكوفه از انار،

آب از پیاله و پروانه از پسین،

ترانه از كودك و تبسم از لبانمان گرفته‌اید،

با رؤیاهایمان چه می‌كنید! شعری از سید‌علی صالحی

 


  • آخرین ویرایش:-
  • تعداد کل صفحات :6  
  • ...  
  • 2  
  • 3  
  • 4  
  • 5  
  • 6  
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic